Αποστολικό Ανάγνωσμα: Β΄ Κορ. α΄ 21- β΄ 4

21 ὁ δὲ βεβαιῶν ἡμᾶς σὺν ὑμῖν εἰς Χριστὸν καὶ χρίσας ἡμᾶς Θεός, 22 ὁ καὶ σφραγισάμενος ἡμᾶς καὶ δοὺς τὸν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν. 23 Ἐγὼ δὲ μάρτυρα τὸν Θεὸν ἐπικαλοῦμαι ἐπὶ τὴν ἐμὴν ψυχήν, ὅτι φειδόμενος ὑμῶν οὐκέτι ἦλθον εἰς Κόρινθον. 24 οὐχ ὅτι κυριεύομεν ὑμῶν τῆς πίστεως, ἀλλὰ συνεργοί ἐσμεν τῆς χαρᾶς ὑμῶν· τῇ γὰρ πίστει ἑστήκατε.

1 Ἔκρινα δὲ ἐμαυτῷ τοῦτο, τὸ μὴ πάλιν ἐν λύπῃ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς. 2 εἰ γὰρ ἐγὼ λυπῶ ὑμᾶς, καὶ τίς ἐστιν ὁ εὐφραίνων με εἰ μὴ ὁ λυπούμενος ἐξ ἐμοῦ; 3 καὶ ἔγραψα ὑμῖν τοῦτο αὐτὸ, ἵνα μὴ ἐλθὼν λύπην ἔχω ἀφ’ ὧν ἔδει με χαίρειν, πεποιθὼς ἐπὶ πάντας ὑμᾶς ὅτι ἡ ἐμὴ χαρὰ πάντων ὑμῶν ἐστιν. 4 ἐκ γὰρ πολλῆς θλίψεως καὶ συνοχῆς καρδίας ἔγραψα ὑμῖν διὰ πολλῶν δακρύων, οὐχ ἵνα λυπηθῆτε, ἀλλὰ τὴν ἀγάπην ἵνα γνῶτε ἣν ἔχω περισσοτέρως εἰς ὑμᾶς.

Νεοελληνική Απόδοση

21 Εκείνος δε ο οποίος δίδει την ακλόνητον και βεβαίαν πεποίθησιν εις ημάς μαζή με σας, ώστε να μένωμεν πιστοί στον Χριστόν και ο οποίος μας έχρισε με το Αγιον Πνεύμα, είναι ο Θεός. 22 Αυτός και έβαλε την σφραγίδα του επάνω μας, δια να δείξη, ότι είμεθα ιδικοί του και έδωσε το Πνεύμα του το Αγιον εις τας καρδίας μας ως προκαταβολήν και εγγύησιν δι’ όλα όσα μας έχει υποσχεθή. 23 Πρέπει δε να σας πω τούτο· ότι εγώ, επειδή σας λυπούμαι, δεν ήλθα ακόμη εις την Κορινθον, δια να μη σας στενοχωρήσω με τας παρατηρήσεις μου και εις αυτό επικαλούμαι μάρτυρα τον Θεόν, που βλέπει την ψυχήν μου. 24 Δεν σας τα λέγομεν αυτά, διότι έχομεν εξουσίαν επάνω εις σας και εις την πίστιν σας, αλλά διότι είμεθα συνεργάται εις την ιδικήν σας χαράν. Αλλωστε σεις στέκεσθε στερεοί εις την πίστιν.

1 Εσκέφθην δε μόνος μου και απεφάσισα τούτο· να μη έλθω προς σας λυπούμενος δια τα σφάλματά σας, λυπών δε και σας με τας παρατηρήσεις, που είμαι αναγκασμένος να σας κάμω. 2 Η λύπη όμως, που θα σας προκαλέσω, αποβλέπει στο καλόν σας, διότι εάν εγώ με τους ελέγχους σας στενοχωρώ, ποιός είναι εκείνος, που με ευφραίνει, παρά αυτός που δέχεται τας παρατηρήσεις μου, λυπείται και μετανοεί δια τα σφάλματά του και προχωρεί εις διόρθωσιν· 3 Και σας έγραψα αυτό τούτο ακριβώς εις προηγουμένην επιστολήν και σας έκαμα παρατηρήσεις, δια να διορθωθήτε εν τω μεταξύ, ώστε, όταν θα έλθω, να μη δοκιμάσω λύπην από εκείνους, από τους οποίους έπρεπε μάλλον να δοκιμάζω χαράν. Είμαι δε βέβαιος δι’ όλους σας, ότι η ιδική μου χαρά είναι και χαρά όλων σας. 4 Είχα βέβαια λυπηθή και εγώ πολύ, δια τους ελέγχους που σας έκαμα εις την πρώτην επιστολήν βαθύτατα θλιμμένος και με σφιγμένην την καρδιά και με πολλά δάκρυα, όχι δια να καταβληθήτε από λύπην, αλλά δια να γνωρίσετε την εξαιρετικήν αγάπην, την οποίαν έχω προς σας.

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα: Ματθ. κβ΄ 2-14

2 Ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὅστις ἐποίησε γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ. 3 καὶ ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν. 4 πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους λέγων· εἴπατε τοῖς κεκλημένοις· ἰδοὺ τὸ ἄριστόν μου ἡτοίμασα, οἱ ταῦροί μου καὶ τὰ σιτιστὰ τεθυμένα, καὶ πάντα ἕτοιμα· δεῦτε εἰς τοὺς γάμους. 5 οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὃς μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὃς δὲ εἰς τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ· 6 οἱ δὲ λοιποὶ κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καὶ ἀπέκτειναν. 7 ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς ἐκεῖνος ὠργίσθη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσε τοὺς φονεῖς ἐκείνους καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησε. 8 τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐτοῦ· ὁ μὲν γάμος ἕτοιμός ἐστιν, οἱ δὲ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἄξιοι· 9 πορεύεσθε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅσους ἐὰν εὕρητε καλέσατε εἰς τοὺς γάμους. 10 καὶ ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας ὅσους εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς· καὶ ἐπλήσθη ὁ γάμος ἀνακειμένων. 11 εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς θεάσασθαι τοὺς ἀνακειμένους εἶδεν ἐκεῖ ἄνθρωπον οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γάμου· 12 καὶ λέγει αὐτῷ· ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; ὁ δὲ ἐφιμώθη. 13 τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς διακόνοις· δήσαντες αὐτοῦ πόδας καὶ χεῖρας ἄρατε αὐτὸν καὶ ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. 14 πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοὶ, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.

Νεοελληνική Απόδοση

2 “Η βασιλεία των ουρανών είναι ομοία με βασιλέα, ο οποίος έκαμε μεγαλοπρεπείς γάμους στο παιδί του. 3 Και έστειλε τους δούλους του να καλέση τους προσκαλεσμένους του στους γάμους, αλλά εκείνοι δεν ήθελαν να έλθουν. 4 Παλιν έστειλε άλλους δούλους λέγων· Ειπέτε στους προσκαλεσμένους· ιδού το συμπόσιον το έχω ετοιμάσει, οι ταύροι μου και τα καλοθρεμμένα θρεφτάρια έχουν σφαγή και όλα είναι έτοιμα. Ελάτε στους γάμους. 5 Αλλ’ εκείνοι επεριφρόνησαν την πρόσκλησιν, αδιαφόρησαν και επήγαν άλλος με στο κτήμα του, άλλος δε στο εμπόριόν του. 6 Οι υπόλοιποι δε, αφού επιασαν τους δούλους, τους ύβρισαν και τους εφόνευσαν. 7 Ακούσας δε ο βασιλεύς εκείνος ωργίσθη δια την αχαρακτήριστον συμπεριφοράν των προσκαλεσμένων, έστειλε τα στρατεύματά του, εξωλόθρευσε τους φονείς εκείνους και κατέκαυσε την πόλιν των. 8 Τοτε λέγει στους δούλους του· Ο μεν γάμος είναι έτοιμος, αλλά οι προσκεκλημένοι δεν ήσαν άξιοι να παρακαθήσουν στο συμπόσιον. 9 Πηγαίνετε λοιπόν εκεί, όπου βγάζουν οι δρόμοι και ξεχύνονται οι άνθρωποι, και όσους αν βρήτε καλέσατέ τους στους γάμους. 10 Εξήλθον οι δούλοι εκείνοι στους δρόμους και συνεκέντρωσαν όλους όσους ευρήκαν καλούς και κακούς· και εγέμισε η μεγάλη αίθουσα του γαμηλίου συμποσίου από συνδαιτημόνας. 11 Οταν δε εισήλθεν ο Βασιλεύς να ίδη τους καθισμένους στο συμπόσιον, παρετήρησεν εκεί ένα άνθρωπον, ο όποιος δεν εφορούσε κατάλληλον για γάμον ένδυμα 12 και λέγει εις αυτόν· Φιλε, πως εμπήκες εδώ, χωρίς να έχης κατάλληλον ένδυμα γάμου; (Επρεπε να φιλοτιμηθής από την τιμήν που σου έκανα και να προσπαθήσης να βρης ένα τέτοιο ένδυμα). Εκείνος δε έμεινε άφωνος. 13 Τοτε είπε ο βασιλεύς στους υπηρέτας· Δεστε του πόδια και χέρια, πέρτε τον και ρίψατέ τον στο πυκνότατον σκότος· εκεί θα είναι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων. 14 Διότι πολλοί είναι οι προσκεκλημένοι εις την βασιλείαν του Θεού, αλλά ολίγοι είναι οι εκλεκτοί, που δέχονται με ευγνωμοσύνην την πρόσκλησιν και ετοιμάζονται όπως πρέπει”.

ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026
ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. κβ΄ 2-14) (Β΄ Κορ. α΄ 21- β΄ 4)

Το ένδυμα της αρετής

«Πολλοί γάρ εισί κλητοί, ολίγοι δέ εκλεκτοί»

Η παραβολή των βασιλικών γάμων, την οποία μας παρουσιάζει σήμερα το ευαγγελικό ανάγνωσμα, συνιστά μία από τις πλέον συγκλονιστικές και ουσιαστικές προσκλήσεις του Κυρίου προς τον άνθρωπο.

Στην παραβολή αυτή, ένας βασιλιάς ετοιμάζει τους γάμους του υιού του και αποστέλλει πρόσκληση στους εκλεκτούς του. Εκείνοι όμως αρνούνται να προσέλθουν, προβάλλοντας ποικίλες βιοτικές προφάσεις, για τη μέριμνα των χωραφιών τους, για τις εμπορικές του δραστηριότητες κ.α. Τότε ο βασιλιάς διευρύνει την πρόσκληση προς όλους ανεξαιρέτως, «πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς». Αποπέμπει όμως εκείνον που προσήλθε στην τελετή χωρίς το κατάλληλο «ένδυμα γάμου».

Καθολική πρόσκληση και προσωπική ευθύνη

Ο Θεός μας καλεί όλους στο μέγα Δείπνο της Βασιλείας Του. Η θεία αυτή πρόσκληση είναι καθολική, ανιδιοτελής και αρχοντική. Δεν περιλαμβάνει διακρίσεις ανάμεσα σε πλουσίους και πένητες, μορφωμένους και απλούς, δικαίους και αμαρτωλούς. Όλοι καλούμαστε να γίνουμε κοινωνοί της ανεκλάλητης χαράς και της αγάπης του Θεού.

Ωστόσο, η μετοχή μας στη Θεία Βασιλεία δεν συνιστά τυπική ή εξωτερική διαδικασία. Δεν αρκεί απλώς η αποδοχή της τιμητικής αυτής κλήσεως. Απαιτείται η ουσιαστική ανταπόκριση του ανθρώπου μέσα από συγκεκριμένα πνευματικά βήματα που επιβάλλεται ν’ αποτολμήσει. Το γαμήλιο ένδυμα συμβολίζει τη μεταμορφωμένη εν Χριστώ ζωή. Εκφράζει την καθαρότητα της καρδιάς, την ταπεινοφροσύνη, την ανυπόκριτη αγάπη και την έμπρακτη μετάνοια. Αντιπροσωπεύει την εγκόλπωση των χριστιανικών αρετών στην καθημερινή μας βιωτή.

Η παγίδα της πνευματικής αμέλειας

Συχνά επιζητούμε να απολαμβάνουμε τις δωρεές της χάριτος χωρίς να υποβαλλόμαστε σε πνευματικό αγώνα. Επιθυμούμε να φέρουμε το όνομα του χριστιανού, χωρίς όμως να τιμούμε στην πράξη αυτή την υψηλή ιδιότητα. Συμμετέχουμε στη λατρευτική ζωή και στα μυστήρια της Εκκλησίας, αλλά δεν επιτρέπουμε στον Χριστό να ανακαινίσει την καθημερινότητά μας, τις σχέσεις μας και τον τρόπο με τον οποίο αντικρίζουμε τον πλησίον μας.

Το γαμήλιο ένδυμα δεν εξαγοράζεται, ούτε αποκτάται μαγικά. Φαίνεται καθημερινά με την πάταξη του εγωισμού, τη συγχωρητικότητα, την προσευχή, την εξομολόγηση και τη θυσιαστική αγάπη. Είναι η στολή που ενδύεται ο άνθρωπος όταν επιτρέπει στον Χριστό να ενοικήσει στην καρδιά του, προκαλώντας τη «θεία αλλοίωση», όπως διδάσκουν οι άγιοι Πατέρες.

Η συνεργία του ανθρώπου

Η σημερινή περικοπή υπενθυμίζει ότι η σωτηρία είναι μεν δώρο Θεού, αλλά προϋποθέτει την ελεύθερη συγκατάθεση και συνέργεια του ανθρώπου. Ο Θεός προσκαλεί, αλλά ποτέ δεν εξαναγκάζει. Απλόχερα προσφέρει την αγκαλιά Του, σεβόμενος απόλυτα την ελευθερία μας να ανταποκριθούμε ή να αδιαφορήσουμε.

Καλούμαστε, λοιπόν, να αναλογιστούμε: Έχουμε ενδυθεί το γαμήλιο ένδυμα της εν Χριστώ ζωής; Μήπως αρκούμαστε μόνο στην συμβατική ιδιότητα του χριστιανού;

Η πρόσκληση παραμένει διαρκώς ανοιχτή. Η απάντηση εξαρτάται από τη δική μας ελεύθερη βούληση.

Από κλητοί εκλεκτοί

«Πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί». Η σωτηρία προσφέρεται δωρεάν σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά εκλεκτοί αναδεικνύονται όσοι ανταποκρίνονται με συνέπεια, πνευματικό αγώνα και ανυπόκριτη αγάπη.

Αγαπητοί αδελφοί, ο Κύριος μας καλεί συνεχώς στο Ευχαριστιακό Δείπνο της Εκκλησίας. Η τραγικότητα του σύγχρονου ανθρώπου έγκειται στην πνευματική αμέλεια. Προτάσσουμε δυστυχώς τις υλικές μέριμνες και τα πρόσκαιρα συμφέροντα, προσπερνώντας τη Θεία Κλήση.

Η απλή παρουσία μας στην Εκκλησία δεν αρκεί, εάν δεν συνοδεύεται από την κατάλληλη εσωτερική προετοιμασία. Ας αγωνιστούμε να αποβάλουμε τα ακατάλληλα ενδύματα των παθών μας. Ας ενδυθούμε το χιτώνα της αρετής —κατά το παράδειγμα των αγίων μας— ώστε να καταστούμε μέτοχοι της θείας λαμπρότητας. Γένοιτο.

Χριστάκης Ευσταθίου,
Θεολόγος