Θεία Λειτουργία Μετόχιο Ιεράς Μονής Κύκκου, Άγιος Προκόπιος – Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

Ευαγγέλιον Ἐκ τοῦ κατά Λουκᾶν ιη’, 35-43
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐγένετο ἐν τῷ ἐγγίζειν τόν Ἰησοῦν εἰς Ἰεριχώ, τυφλός τις ἐκάθητο παρά τήν ὁδόν προσαιτῶν. Ἀκούσας δέ ὄχλου διαπορευομένου, ἐπυνθάνετο, τί εἴη τοῦτο. Ἀπήγγειλαν δέ αὐτῷ, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος παρέρχεται. Καί ἐβόησε, λέγων˙ Ἰησοῦ Υἱέ Δαυΐδ, ἐλέησόν με. Καί οἱ
προάγοντες ἐπετίμων αὐτῷ ἵνα σιωπήσῃ˙ αὐτός δέ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν˙ Υἱέ Δαυΐδ, ἐλέησόν με. Σταθείς δέ ὁ Ἰησοῦς ἐκέλευσεν αὐτόν ἀχθῆναι πρός αὑτόν˙ ἐγγίσαντος δέ αὐτοῦ, ἐπηρώτησεν αὐτόν, λέγων˙ Τί σοι θέλεις ποιήσω; Ὁ δέ εἶπε˙ Κύριε, ἵνα ἀναβλέψω. Καί ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ˙
Ἀνάβλεψον˙ ἡ πίστις σου σέσωκέ σε. Καί παραχρῆμα ἀνέβλεψε, καί ἠκολούθει αὐτῷ, δοξάζων τόν Θεόν˙ καί πᾶς ὁ λαός ἰδών, ἔδωκεν αἶνον τῷ Θεῷ.

Τον καιρό εκείνο, καθώς ο Ιησούς πλησίαζε στην Ιεριχώ, ένας τυφλός καθόταν στην άκρη του δρόμου και ζητιάνευε. Όταν άκουσε το πλήθος που περνούσε, ρώτησε να μάθει τι συμβαίνει. Του είπαν ότι περνάει ο Ιησούς ο Ναζωραίος, κι εκείνος φώναξε δυνατά: «Ιησού, Υιέ του Δαβίδ, σπλαχνίσου με!» Αυτοί που προπορεύονταν τον μάλωναν να σωπάσει, εκείνος όμως φώναζε ακόμη πιο δυνατά: «Υιέ του Δαβίδ, σπλαχνίσου με!» Τότε ο Ιησούς στάθηκε κι έδωσε εντολή να τον φέρουν κοντά του. Όταν αυτός πλησίασε, τον ρώτησε: «Τι θέλεις να σου κάνω;» Εκείνος αποκρίθηκε: «Κύριε, θέλω ν’ αποχτήσω το φως μου». Και ο Ιησούς του είπε: «Απόχτησε το φως σου! Η πίστη σου σε έσωσε. Αμέσως βρήκε το φως του κι ακολουθούσε τον Ιησού δοξάζοντας τον Θεό. Όλος ο κόσμος, όταν τον είδε, δοξολογούσε τον Θεό.

Ο Προφήτης Ναούμ
Νινευή. Στο Α’ κεφάλαιο, υμνεί τον Θεό, στο Β’ κεφάλαιο, προαναγγέλλει τον όλεθρο της Νινευή με τα άρματά της, τους Ιππείς και τους θησαυρούς της ενώ στο Γ’ κεφάλαιο, χαρακτηρίζει τη Νινευή σαν πόλη των αιμάτων, του ψεύδους, της μεγάλης αδικίας και πορνείας.
Ας δούμε, όμως, τι λέει για τους αμαρτωλούς ανθρώπους τέτοιας πόλης, και τι γι’ αυτούς που είναι κοντά στον Κύριο: «Χριστός Κύριος τοῖς ὑπομένουσιν αὐτὸν ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως καὶ γινώσκων τοὺς εὐλαβουμένους αὐτὸν καὶ ἐν κατακλυσμοῖς πορείας συντέλειαν ποιήσεται τοὺς ἐπεγειρομένους, καὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ διώξεται σκότος» (Ναούμ, Α’ 7 -8). Δηλαδή ο Κύριος είναι ευεργετικός για εκείνους που μένουν κοντά Του στις ημέρες των θλίψεων τους. Γνωρίζει ο Κύριος και περιβάλλει με συμπάθεια εκείνους που Τον σέβονται. Εναντίον όμως των αμαρτωλών, που 
αλαζονικά με κάθε είδους αμαρτία εγείρονται εναντίον Του, θα ορμήσει σαν κατακλυσμός για να τους εξαφανίσει τελείως. Θα καταδιώξει τους εχθρούς Του και θα τους κυριεύσει το σκοτάδι του θανάτου.
Ο προφήτης Ναούμ πέθανε ειρηνικά και τάφηκε στον τόπο των πατέρων
του.