Θεία Λειτουργία Ὁσίου Κυριακοῦ τοῦ Ἀναχωρητοῦ Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ
Κυριακή Δεκάτη Έκτη
Λουκ. στ’ 31-36
Εἶπεν ὁ Κύριος˙ Καθώς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καί ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως. Καί εἰ ἀγαπᾶτε τούς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καί γάρ οἱ ἁμαρτωλοί τούς ἀγαπῶντας αὐτούς ἀγαπῶσι. Καί ἐάν ἀγαθοποιῆτε τούς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καί γάρ οἱ ἁμαρτωλοί τό αὐτό ποιοῦσι. Καί ἐάν δανείζητε παρ’ ὧν ἐλπίζετε ἀπολαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καί γάρ οἱ ἁμαρτωλοί ἁμαρτωλοῖς δανείζουσιν, ἵνα ἀπολάβωσι τά ἴσα. Πλήν ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς ὑμῶν, καί ἀγαθοποιεῖτε, καί δανείζετε, μηδέν ἀπελπίζοντες˙  καί ἔσται ὁ μισθός ὑμῶν πολύς, καί ἔσεσθε υἱοί τοῦ Ὑψίστου˙ ὅτι αὐτός χρηστός ἐστιν ἐπί τούς ἀχαρίστους καί πονηρούς. Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθώς καί ὁ Πατήρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστίν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Είπε ο Κύριος˙ όπως θέλετε να σας συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, έτσι ακριβώς να τους συμπεριφέρεστε κι εσείς. Γιατί, αν αγαπάτε αυτούς που σας αγαπούν, ποια εύνοια περιμένετε από τον Θεό. Αφού και οι αμαρτωλοί αγαπούν αυτούς που τους αγαπούν. Κι αν κάνετε καλό σ’ αυτούς που σας κάνουν καλό, ποια εύνοια περιμένετε από τον Θεό; Και οι αμαρτωλοί το ίδιο κάνουν. Αν δανείζετε σ’ όσους ελπίζετε να σας τα επιστρέψουν, ποια εύνοια περιμένετε από τόν Θεό; Κι οι αμαρτωλοί δανείζουν στους ομοίους τους για να τα πάρουν πίσω. Αντίθετα, εσείς ν’ αγαπάτε τους εχθρούς σας, να κάνετε το καλό και να δανείζετε, χωρίς να περιμένετε να πάρετε πίσω τίποτε. Κι έτσι, ο Θεός, που είναι καλός ακόμα και με τους αχάριστους και τους κακούς, θα σας ανταμείψει με το παραπάνω και θα σας κάνει παιδιά του. Να είστε λοιπόν σπλαχνικοί, όπως σπλαχνικός είναι κι ο Θεός Πατέρας σας.


ΟΣΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

«Της άνω εφιέμενος υπερκοσμίου ζωής, του κόσμου την τερπνότητα, ως διαπίπτουσαν κατέλιπες όσιε όθεν εν ταις ερήμοις, και σπηλαίοις οικήσας, πόλεως ουρανίου, ανεδείχθης πολίτης» 
λέγει στον άγιο Κυριακό τον Αναχωρητή, ο ιερός Υμνογράφος.

Ο Όσιος Κυριακός γεννήθηκε στην Κόρινθο στα μέσα του 5ου αιώνα από γονείς ευσεβείς και νεώτατος αναχώρησε να ζήσει ως μοναχός στους Αγ. Τόπους. Προσήλθε αρχικά στη Λαύρα του Οσίου Ευθυμίου κι έπειτα στη Λαύρα του Οσίου Γερασίμου του Ιορδανίτου, όπου έζησε πολλά χρόνια. Στα εβδομήντα επτά του χρόνια άφησε τη Λαύρα και μαζί με έναν μαθητή του αναχώρησε στην έρημο. Αφού όδευσε από Μοναστήρι σε Μοναστήρι και από έρημο σε έρημο, δίχως να αναπαυθεί πουθενά, παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο σε ηλικία 109 ετών.